Katten, smalle lijfjes, knokige achterhand en zeker niet van jou gediend. Niet schuw, want jij betreedt hún territorium. Als je dat respecteert, dan blijven ze wel even zitten voor de foto.
Contact met een klein rood katje. Ik spreek het toe met een kattenpiepstemmetje en als mijn beloning gaat het roze bekje even open voor een minuscuul geluidje. Maar geen toenadering...
Kippen en hanen, zo van het land, zitten hun eindig leven af te wachten in kooien aan de straat. De hanen blazen hun laatste kraaienmars. Mensen lopen langs. Welke is de vetste, de vlezigste? Een vinger wijst, de kip wordt luid kakelend uit het hok genomen en ik loop snel door.
Schapen en geiten in kuddes langs de bermen, in het gareel gehouden door een herder met een lange stok. Een hond ontbreekt.
Weinig vogels buiten, wel in een kooitje. Knalroze of gifgroen geverfde diertjes. Gehouden voor hun prachtige trillers en visueel aantrekkelijk gemaakt door de vogelverfboer.
De mensen zorgen best goed voor de dieren. Ze doen alleen niet mee aan onze decadente verwennerijen. Het dier neemt hier niet de plaats in van een kind, maar staat ten dienste van de mens. Maar als het aan die mens ligt, zal het geen gebrek lijden.
0 reacties:
Een reactie plaatsen