writers block?

En zo zit ik achter het toetsenbord...een vol hoofd en er komt niets uit mijn vingers. Realiseer dat ik mijn blog vreselijk heb verwaarloosd; die enkele gast zal wel denken....
Maak ik dan helemaal niets meer mee?
Jawel, soms meer dan mij lief is en dan in zo'n kort tijdsbestek.
Een vakantie naar Marokko, waarbij ik de koningssteden bezoek (Marrakesh liet ik links liggen, zomaar)Ik kan er nog niet lang over spreken, dan begint het brok in mijn keel te groeien en worden de woorden die eerst als paarden naar buiten wilde galopperen tegengehouden. Er liggen 15 vellen om tot reisverslag verwerkt te worden; ik kan het nu nog niet.
Dan de verhuizing van mijn moeder, van aanleun naar zorg. Ondanks dat ze het pad kwijt is geraakt, weet ze donders goed dat ze haar onafhankelijkheid heeft moeten prijsgeven. Het schuldgevoel waar je mee worstelt omdat je van alles, achter haar rug en voor haar bestwil, hebt moeten regelen.
Gelukkig is er ook nog iets leuks te melden.
Mijn onlangs gevierde kroonjaar mocht ik me verheugen op een grote opkomst aan vrienden, veel muziek en een prachtige zwoele avond waardoor het buiten plaats kon vinden. Ik houd daar een warm gevoel aan over en dat licht op, elke keer als ik de meer dan 500 foto's in een dia-voorstelling laat afspelen. Rijkdom heeft zo weinig met geld te maken.....
Lieve mensen, vandaar!
Er komen dagen aan dat de wind gaat liggen. De lucht trekt dicht, het wordt rustig in de natuur.
En in de regen zal ik alles opschrijven...