Afvalrace 2

Het is moeilijk!
Gisteravond voor de bijl gegaan voor een schaaltje met van die lekkere Merci's en lichtelijk misselijk en katerig thuisgekomen. Ik moet nu zo langzamerhand wel weten dat 1 chocolaadje mag wel... niet voor mij opgaat. Ad fundum!!
Vanmorgen bij het ontwaken mezelf een welverdiende trap onder het gat gegeven en naar de sportschool gefietst. Trappend en zwoegend kom ik er achter dat mijn conditie behoorlijk aan gort is. Dit moet beter, zeker als ik deze zomer weer fietstochten wil maken!
Ik verlaat bezweet het pand en kom in een oppperbeste stemming thuis. Douchen, sapje, broodje, kopje koffie en werkwaarts. En daar zit ik nu; mijn groep werkt zich nu in het zweet op een leestoets en ik voel me kiplekker.

Dat gevoel...laat ik dat nou eens onthouden, als ik 's-ochtends weer eens met een breekijzer mijn bed uit moet komen!