Zaterdagochtend; een waterig zonnetje wat niet veel goeds voorspelt. De wasmachine aanzetten, naar de markt, de stofzuiger door het huis halen is het zaterdagritueel. Dus ook vandaag. Ware het niet dat ik nog steeds behept ben met een ingegipst lichaamsdeel. Het is wachten op de bom die barst…
Vanmorgen knalde het…. Ik, als zelfredzame bezige bij, die constant om hulp moet vragen, wil met eigen ogen zien wat er op de markt ligt, hoe mijn was in de trommel komt, weten dat er ook onder het kleed gezogen wordt! Geven en ontvangen, het eerste oneindig makkelijker. Wat is dit een leerzame tijd voor me….
De mandarijntjes liggen vrolijk oranje te zijn, de wasdroger gromt de was droog en de katten zorgen weer voor het eerste stofwolkje.
En ik? Ik schrijf dit allemaal op, ben mijn lieve helper dankbaar en schaam me ook een beetje….
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen